Na trądzik najlepszym lekarzem jest czas. Tak twierdziły nasze babcie i prababcie. W pewnym sensie miały rację, bowiem trądzik to dolegliwość wieku młodzieńczego, występująca w okresie dojrzewania i po tym czasie przemija. Jednak dzisiaj żaden dorastający chłopak ani dziewczyna nie chce paradować po świecie z krostami na czole czy nosie. Każdy chce być atrakcyjny i piękny, a pryszcze, niestety, urody nie dodają. A poza tym nieraz trądzik staje się tak dokuczliwy, że zagraża pozostawieniem śladów na całe życie. A więc nie czekając aż na trwałe zniszczy nam skórę, zabierajmy się od razu do walki z tym utrapieniem nastolatków.

Jakie są przyczyny występowania trądziku?

Zaczyna się około 13 roku życia. Najpierw skóra twarzy robi się tłusta i błyszcząca, zaraz potem pojawiają się czarne kropeczki na nosie i brodzie, a po nich ropne krostki. Dzieje się tak na skutek działania  hormonów płciowych, które to organizm zaczyna produkować. Dzięki nim dziewczyna czy chłopiec zaczyna  nabierać cech właściwych swej płci. Dziewczynki zaczynają się zaokrąglać, chłopcy mężnieć. A więc hormony pełnią pożyteczną rolę. Jednak jednocześnie pobudzają gruczoły łojowe do wydzielania nadmiernej ilości łoju. Łój to oleista substancja potrzebna skórze i włosom, jednak gdy jest go za wiele, zatyka ujścia gruczołów łojowych, tzw. pory i to obserwujemy właśnie jako zaskórnik – czarny punkcik. Zaskórniki mogą też przybierać postać wypukłych jasnych grudek. Bakterie, które zawsze mamy na skórze, namnażają się w dużych ilościach, co skutkuje powstawaniem ropnych krostek. Czasami powstają zmiany zapalne – ropne nacieki o średnicy kilku centymetrów. Do takiego stanu nie powinniśmy dopuścić, ale jeżeli się tak stanie, musimy rozpocząć leczenie u lekarza dermatologa. Zabiegi  oczyszczania skóry w gabinecie kosmetycznym na tym etapie choroby nie wystarczają

Zmiany trądzikowe występują na twarzy, klatce piersiowej i na plecach. Zwykle towarzyszy im przetłuszczanie się włosów.

Jak pielęgnować cerę trądzikową?

Należy dbać o czystość skóry, ale nie można przesadzać z zabiegami higienicznymi. Wystarczy twarz myć dwa razy dziennie mydłem o neutralnym pH lub przemywać tonikiem bez zawartości alkoholu. Nie można stosować płynów wysuszających skórę, gdyż dochodzi wtedy do nadmiernego łuszczenia się naskórka, co pogarsza stan skóry.

Natomiast do odtłuszczania cery nadają się doskonale maseczki, np. z owsianki czy borowiny. Picie naparu z bratka polnego zmniejsza trądzik.

Żeby nie pogarszać sytuacji, nie można opalać się nadmiernie. Zauważa się , co prawda, poprawę, ale po kilku tygodniach objawy trądziku się zaostrzają. Dziewczyny powinny pamiętać, by nie smarować twarzy grubą warstwą tłustego kremu, podkładu czy pudru. Cera powinna swobodnie oddychać.

W żadnym wypadku nie wolno wyciskać zaskórników czy pryszczy. Możemy dodatkowo zainfekować skórę i doprowadzić do stanów zapalnych. Natomiast może taki zabieg przeprowadzić kosmetyczka, zachowując odpowiednie wymogi higieniczne.

Bardzo skuteczne w leczeniu wykwitów na skórze są preparaty antybakteryjne. Zmniejszają objawy dolegliwości, przeciwdziałają  powstawaniu kolejnych wyprysków, regenerują naskórek. Są bezpieczne w użyciu, przebadane dermatologicznie, do kupienia w aptekach bez recepty. Należy tylko pamiętać, żeby przemywać preparatem całą twarz, nie pojedyncze krostki i pryszcze.

Gdzie leczyć trądzik?

Gdy występują niezbyt nasilone objawy, możemy poradzić sobie sami, o czym pisałam powyżej. Gdy natomiast trądzik przybiera postać zapalną, tzn. ropne nacieki należy niezwłocznie udać się do dermatologa. Do tego specjalisty niepotrzebne jest skierowanie. Lekarz zleci prawdopodobnie kurację antybiotykową, stosowaną miejscowo lub doustnie. W najcięższych przypadkach stosuje się doustnie pochodne witaminy A – retinoidy. Ponieważ ta substancja może powodować wady płodu, należy w czasie terapii wykluczyć zajście w ciążę.

Bardzo ważne jest odpowiednie leczenie trądziku, bowiem stany zapalne pozostawiają na całe życie blizny, zgrubienia i przebarwienia. Należy do lekarza zgłosić się odpowiednio wcześnie.

Trądzik – choroba skóry

Trądzik pospolity to jedna z najczęściej spotykanych chorób skóry. Nie jest groźna dla zdrowia, ale uciążliwa i długotrwała. Mimo że wiele na jej temat napisano, okazuje się, że wiedza na ten temat jest niewystarczająca. Świadczą o tym wpisy na forach zawierające pytania do lekarzy i rówieśników, opisy własnych doświadczeń, wzajemne porady i narzekania na bezsilność medycyny. Te problemy biorą się stąd, że młodzi ludzie chcą być wyleczeni natychmiast, nie mają cierpliwości, zmieniają jeden preparat na inny, oczekując cudu. Tymczasem cud się nie zdarza, bo terapia trwa co najmniej 6 miesięcy. Czas kuracji jest uzależniony od zaawansowania choroby.

Jedni maja na skórze niewielkie zmiany: zaskórniki otwarte – czarne kropki w środku otwartych porów, zaskórniki zamknięte -wypukle, jasne grudki, czasami się pokażą ropne krostki.

U innych natomiast choroba przybiera postać stanów zapalnych: na skórze utrzymują się głębokie, rozlegle, nacieczone, zapalne, duże guzy o nasilonych objawach zakażenia wtórnego, które rozmiękają i tworzą torbiele przebijające się na zewnątrz.

Liczne grudki,krostki i wągry występują na twarzy, czole, klatce piersiowej, na plecach między łopatkami, na barkach i ramionach.

Dlaczego trądzik występuje u młodzieży?

Najczęściej cierpi na tę dolegliwość młodzież, ale zdarza się występowanie zmian skórnych nawet po 35 roku życia. Choroba związana jest z nadczynnością gruczołów łojowych. Wskutek zaczopowania przez łój i złuszczony naskórek ujść gruczołu dochodzi do zalegania łoju i wtórnego zakażenia bakteryjnego. Poza tym nadczynność gruczołów łojowych prowadzi do przetłuszczanie włosów, a skóra twarzy jest żółtawa i błyszcząca. Praprzyczyną trądziku jest aktywność hormonów płciowych w czasie dojrzewania.

Jak radzić sobie z trądzikiem?

Jeśli objawy trądziku nie są nasilone, wystarczy stosować leczenie miejscowe. Żeby przyniosło ono skutki, należy skonsultować się z dermatologiem, porady kosmetyczki nie są wystarczające.

W leczeniu miejscowym używa się do oczyszczania skóry roztworów spirytusowych. Przy niewielkich zmianach można sobie pomóc,  stosując na twarz maseczki z borowiny, gliny i owsianki, usuwają one nadmiar tłuszczu ze skóry. Pomaga picie naparów z bratka polnego.
Istnieje również wiele płynów, żeli i maści zawierających antybiotyki, mikonazol lub nadtlenek benzoilu. Mają one działanie antybakteryjne i antyzapalne.

Ich regularne stosowanie sprawia, że zmniejsza się rogowacenie skóry oraz wydzielanie łoju, a bakterie nie mają możliwości rozmnażania się.

Na stany zapalne trądziku zaleca się stosowanie doustne antybiotyków:  erytromycynę, tetracyklinę czy minocyklinę.  Stosuje się je  przez wiele tygodni, a nawet miesięcy.

Dodatkowo należy podawać witaminy działające przeciwłojotokowo: PP, B2, C. W ciężkich postaciach choroby stosuje się retinoidy – pochodne witaminy A. Podaje się je zwykle przez 3-6 miesięcy. Kobietom często pomagają hormonalne środki antykoncepcyjne, np. Diane-35 lub pigułki III i IV generacji.

Gdy trądzik był zaniedbany albo niewłaściwie leczony, pozostają szramy, zgrubienia i zaczerwienienia. Można je zlikwidować,  stosując w gabinecie kosmetycznym laserową korektę  cery – usuwanie blizn, czy mikrodermabrazję – usuwanie uszkodzonego naskórka.

Trądzik a dieta

Dieta nie ma większego wpływu na powstawanie trądziku. Jednak powinna być bogata w witaminy, zwłaszcza z grupy B oraz witaminę A oraz minerały: siarkę cynk. Należy unikać tłuszczów zwierzęcych i cukrów, a także ostrych przypraw, mocnej kawy i herbaty oraz alkoholu. Po ich spożyciu objawy trądziku się nasilają.

Nie jesteś sam. Trądzik młodzieńczy to prawdziwe utrapienie milionów młodych ludzi na całym świecie. Doświadczył tej dolegliwości niemal każdy człowiek. W tej chwili patrzy w lustro niejeden młodzieniec i niejedna panna, wypatrując niezbyt estetycznych zmian na swym obliczu. Ale marna to pociecha, że nie tylko ty uskarżasz się na swój wygląd, więc chciałbyś się „wylogować” z tego nieformalnego stowarzyszenia jak najprędzej. Spoko, jest na to rada. Ale po kolei.

Skąd się bierze trądzik młodzieńczy?

Dbasz higienę, właściwie pielęgnujesz skórę, zdrowo się odżywiasz, więc skąd te pryszcze? Nie masz na to wpływu. Rozwijasz się, przestajesz być dzieckiem, hormony płciowe podejmują swoje zadania, dojrzewasz i płacisz za to tylko zwykle przejściowym defektem urody. Otóż wzrost poziomu androgenów /hormonów męskich, płeć piękna też je posiada, choć w niewielkich ilościach/ w wieku dojrzewania powoduje wzmożoną aktywność gruczołów łojowych.

Mamy je na całym ciele. Spełniają pożyteczną rolę, dbają o elastyczność skóry i włosów, wydzielając oleistą substancję, niezbyt pięknie nazywaną łojem. Jego nadmiar , a także łuszcząca się skóra i bakterie, zamykają ujścia mieszków włosowych popularnie zwanych porami. Bakterie, które zawsze mamy na ciele kąpanym nawet 10 razy dziennie, mają więc doskonałe warunki do rozmnażania. I tak powstają zaskórniki, krostki, pryszcze.

Objawy trądziku

Zmiany skórne pojawiają się na twarzy, klatce piersiowej i plecach. Wykwity skórne to: zaskórniki otwarte – ciemne kropki w środku otwartych porów, zaskórniki zamknięte – wypukłe jasne grudki, krosty – czerwone guzki wypełnione ropą oraz ropne nacieki – zmiany zapalne osiągające średnicę kilku centymetrów. W stanach zaawansowanych zmiany chorobowe są bardzo nasilone.

Czy trądzik koniecznie trzeba leczyć?

Trądzik pojawia się w okresie dojrzewania i po kilku latach znika bez śladu. O, właśnie chodzi o to, żeby zniknął, nie pozostawiając po sobie pamiątki w postaci zgrubień i blizn. Dlatego niezbędna jest właściwa pielęgnacja i dbałość o skórę, a w bardziej zaawansowanych stanach leczenie pod kierunkiem dermatologa.

Trudno jest mieć kilkanaście lat, kiedy cierpi się z powodu zmian trądzikowych. Czasem wystarczy jedna krostka, żeby zwarzyć humor skądinąd ładnej dziewczyny czy przystojnego chłopaka. Taka to jest cecha wieku młodzieńczego. Bardzo się wtedy lubimy podobać, zależy nam na akceptacji rówieśników, swój sukces łączymy z wyglądem. Dlatego ta dolegliwość często nas wpędza w kompleksy. Znałam kiedyś uroczą Majkę, która regularnie przez kilka dni w miesiącu nie przychodziła do szkoły. Wagary? Nie. Zamykała się w domu na trzy spusty i cierpiała z powodu kilku pryszczy, które pojawiały się przed menstruacją. Nie chciała się nikomu pokazywać z tą wątpliwą ozdobą na twarzy. Skrajny przypadek? Wcale nie. Wiele młodych osób zachowuje się w podobny sposób. Gdy stany zapalne są ropne, z naciekami, chorzy unikają ludzi, rezygnują z życia towarzyskiego, są przygnębieni i cierpiący, nawet zapadają na depresje i wymagają pomocy nie tylko dermatologa, ale i psychologa. Nieleczone zmiany ropne mogą pozostawiać blizny na całe życie.

Dlatego mając poważne kłopoty z cerą, do dermatologa biegiem marsz!

Czego nie wolno robić, mając trądzik?

Absolutnie nie wolno wyciskać, nawet jeśli uważasz ,że zadbałeś należycie o higienę. Pogorszysz tylko swój stan. Ułatwisz bakteriom życie, infekcja się rozwinie jeszcze bardziej. Lepiej też nie używać kosmetyków na bazie alkoholu, np. płynów po goleniu. Zaopatrz się w elektryczną maszynkę do golenia, ta zwykła zdziera krostki. Nie stosuj ciężkich podkładów /to do dziewczyn/, nie smaruj grubej warstwy kremu. Wreszcie opalaj się umiarkowanie . Ekspozycja ciała na słońce poprawia wygląd skóry na krótko, a potem objawy trądziku się nasilają.

Co należy robić, mając trądzik?

Przy niewielkich zmianach chorobowych można poprawić cerę w domu. Można stosować maseczki z borowiny, gliny, owsianki. Osuszają one skórę z nadmiaru tłuszczu. Dobre skutki daje picie naparu z bratków polnych.

Znaczną poprawę przynosi zastosowanie odpowiednich preparatów leczniczych do kupienia w aptekach i przez internet. Jeden z nich jest sprzedawany jednocześnie z suplementem diety. Leczenie odbywa się niejako na dwa fronty: od wewnątrz i od zewnątrz. Krem usuwa pryszcze i wągry, a regularne stosowanie zapobiega pojawianiu się zmian trądzikowych.

Skuteczne działanie mają też inne dermokosmetyki. Ich regularne stosowanie sprawia, że zmniejsza się rogowacenie skóry oraz wydzielanie łoju, a bakterie nie mają możliwości rozmnażania się.

W gabinecie dermatologicznym

Kuracja u dermatologa ma tę zaletę, że dostosowana jest indywidualnie do potrzeb pacjenta. Tylko lekarz może zalecić stosowanie antybiotyków, zastosować leczenie hormonalne czy fototerapię.

Przyczyny powstawania trądziku

Za trądzik odpowiedzialne są hormony płciowe, a dokładniej – androgeny. To ich wzmożona aktywność sprawia, że na naszej skórze – niekoniecznie na twarzy – raz po raz pojawiają się wykwity skórne. Jak to się dzieje? Androgeny przyczyniają się do rozrostu gruczołów łojowych, a te z kolei produkują nadmierną ilość wydzieliny. Gromadzenie się łoju powoduje zablokowanie porów, co przyczynia się do tego, że nie ma on możliwości ewakuacji. Zalega więc przy ujściu gruczołów łojowych. Taka sytuacja tworzy korzystne warunki dla rozwoju bakterii beztlenowych. W wyniku enzymatycznej reakcji rozkładają one zgromadzony łój na wolne kwasy tłuszczowe. Wówczas powstają pierwsze oznaki trądziku w postaci zaskórników.

Trądzik młodzieńczy

Trądzik młodzieńczy – jak sama nazwa sugeruje – charakterystyczny jest dla nastolatków wchodzących w okres dojrzewania. To właśnie wtedy androgeny wykazują największą aktywność, przyczyniając się do powstawania zmian trądzikowych. Zwykle trądzik tego rodzaju ustępuje samoistnie po zakończeniu okresu dojrzewania.

Trądzik różowaty

Inną odmianą trądziku jest trądzik różowaty. Ta odmiana schorzenia charakterystyczna jest dla osób dojrzałych – zwłaszcza kobiet znajdujących się między 30 a 50 rokiem życia. Trądzik tego typu umiejscawia się zwykle w okolicach nosa oraz sąsiadujących z nim policzków. Jak się objawia? Zwykle pierwszymi oznakami trądziku różowatego są zmiany naczyniowe i zaczerwienienie skóry. Co przyczynia się do powstawania trądziku? Etiologia tej odmiany trądziku nie jest do końca wyjaśniona. Uważa się, że do czynników powodujących powstawanie zmian trądzikowych zalicza się między innymi czynniki genetyczne oraz zaburzenia hormonalne. Natomiast czynnikami nasilającymi objawy istniejącego już trądziku są między innymi: czynniki atmosferyczne, ciepło (gorące potrawy, a nawet ciepło związane ze zdenerwowaniem), czy ćwiczenia fizyczne.

Inne odmiany trądziku

Istnieje jeszcze inny podział zmian trądzikowych. Zaliczyć można do nich: trądzik bliznowcowy, trądzik skupiony, trądzik ropowiczy, trądzik zaskórnikowy, trądzik grudkowo-krostkowy.

Leczenie trądziku

Na początek trzeba zaznaczyć, że leczenie trądziku jest bardzo ważne. Chodzi zarówno o względy estetyczne, jak i zdrowotne. Nieleczony trądzik może bowiem przyczynić się do powstawania blizn i przebarwień na skórze, z którymi poradzić sobie nie jest łatwo.

O czego zacząć leczenie trądziku?

Bardzo ważna, równie jak samo leczenie, jest prawidłowa higiena twarzy. Nie należy dopuszczać do zablokowania porów, dlatego trzeba pamiętać o wieczornym demakijażu. Do oczyszczania cery trądzikowej należy stosować specjalne żele antybakteryjne, pianki czy mleczka. Należy unikać mycia twarzy wodą z mydłem, które może przyczynić się do powstawania podrażnień skóry.

Kosmetyki na trądzik

W leczeniu trądziku pomocne mogą okazać się różnorodne preparaty do stosowania miejscowego. Są to kosmetyki na trądzik, które można zakupić w każdej aptece i dobrej drogerii specjalizującej się sprzedażą tego typu środków. W obecnych czasach z dostępnością dermokosmetyków nie ma problemów, ponieważ rynek farmaceutyczny obfituje w tego typu preparaty.

Niektóre poza nadtlenkiem benzoilu – powszechnie stosowanej substancji w tego typu kosmetykach na trądzik – zawierają w swoim składzie naturalne składniki – wyciągi z leczniczych roślin, które zwykle mają właściwości łagodzące i regenerujące.

Domowe sposoby na trądzik

Niektórzy wolą stosowanie domowych metod walki z trądzikiem, aniżeli używanie często drogich dermokosmetyków. Czy domowe sposoby są równie skuteczne? W przypadku trądziku o łagodnym przebiegu odpowiedź na to pytanie może być twierdząca. Jeżeli nasz trądzik ma „ostry” przebieg, raczej nie ma się co łudzić, że takie metody naszych babć zadziałają.

Ludzie najczęściej chwalą sobie drożdże, które mają właściwości złuszczające i wybielające. Z drożdży można przygotować specjalny napój oraz maseczkę do nałożenia na twarz. Napój z drożdży należy wykonać z ćwiartki kostki drożdży, które rozpuszcza się w gorącym mleku. Tak przygotowaną miksturę zaleca się pić raz dziennie. A jaki jest przepis na maseczkę? Kilkanaście gramów drożdży dodaje się do ciepłego mleka i robi się z tego papkę. Taki „krem” nakłada się na twarz i zmywa po upływie dwudziestu minut.

Równie popularne jest stosowanie własnoręcznie przygotowanych toników oczyszczających, na przykład z wody i ogórka, wody i cytryny, soku aloesowego.

Niegdyś triumfy święcił spirytus salicylowy, woda utleniona czy roztwór sody oczyszczonej do stosowania miejscowego. Jednak środki te odchodzą powoli do lamusa, ponieważ mają działanie przesuszające skórę. Jeżeli jednak decydujemy się na zastosowanie takich metod, wówczas nie róbmy tego codziennie, tylko raz na jakiś czas. Unikniemy nadmiernego wysuszenia skóry, z którym równie ciężko sobie poradzić.