Skąd się biorą zaparcia?

Popularne zaparcia to w oczach lekarzy trudności, jakie występują z opróżnieniem jelita grubego. Problem ten z roku na rok staje się coraz bardziej palący, statystyki potwierdzają zaś, że panie zmagają się z nim dwa razy częściej niż panowie. Odpowiedzialność za zaparcia zrzuca się zazwyczaj na niewłaściwą dietę, mają z nimi bowiem do czynienia przede wszystkim te osoby, które spożywają niewielkie ilości błonnika, a do tego unikają jedzenia owoców i warzyw. Problem związany z posiłkami, których skład nie musi odpowiadać organizmowi osoby na diecie jest dość częsty, okazuje się jednak, że brak troski o odpowiednią zawartość błonnika w spożywanych pokarmach nie jest jedynym grzechem odchudzających się Polaków. Innym wykroczeniem, z którym mamy do czynienia dość często jest dostarczanie organizmowi zbyt małej ilości wody, co również nie pomaga jelitu grubemu. Nie ma chyba takiego dietetyka, który nie wspominałby swoim pacjentom o znaczeniu picia wody niegazowanej i herbaty podczas odchudzania, wiele osób podejmuje jednak świadomą decyzję o ignorowaniu tego zalecenia. Może się przecież wydawać, że pijąc mniej przyczynimy się do tego, że łatwiej zgubimy nadmiar kilogramów. Niestety, takie przeświadczenie jest błędne, a jego konsekwencją jest przede wszystkim odwodnienie połączone właśnie z problemami z zaparciami. Lekarze, których pyta się o przyczyny zaparć wspominają i o tym, że jedną z najbardziej znaczących jest siedzący tryb życia. Osobom odchudzającym przypomina się oczywiście o tym, jak ważna w ich życiu jest aktywność fizyczna, wiele kobiet ma jednak nadzieję, że ścisłe przestrzeganie zasad, na jakich opiera się dieta zwolni je z obowiązku troszczenia się o ćwiczenia fizyczne.

Walka z zaparciem w czasie trwania diety

Osoby, które zmagają się z problemem zaparcia często słyszą o tym, że pomóc może im zmiana diety. Niestety, wcielenie w życie tego założenia nie jest szczególnie proste, gdy się odchudzamy, zalecenia przygotowane przez dietetyków są bowiem restrykcyjne, a wiele produktów zalecanych przez lekarzy i zawierających duże ilości błonnika okazuje się jednocześnie rozwiązaniami dość kalorycznymi. Dietetycy nie musza popierać wprowadzania do jadłospisu bogatych w błonnik suszonych owoców, warto jednak porozmawiać z nimi o tym, czy nie możemy zwiększyć ilości spożywanych przez nas jogurtów i kefirów. Na rynku dostępne są już rozwiązania posiadające ograniczoną ilość tłuszczu i niewielką wartość kaloryczną, naukowcy potwierdzają zaś, że jogurty i kefiry mają zbawienny wpływ na prace jelita grubego. Poszukując produktów bogatych w błonnik powinniśmy zwrócić uwagę również na ciemne pieczywo. Jest ono składnikiem wielu diet, jego walory prozdrowotne sprawiają zaś, że warto zastąpić nim biały chlap nawet wówczas, gdy nie myślimy o odchudzaniu. Nie inaczej przedstawia się sytuacja i wówczas, gdy w grę wchodzą płatki zbożowe. Zdecydowana większość z nich nie jest kaloryczna, a jednocześnie ma bardzo pozytywny wpływ nie tylko na stan naszych jelit, ale również na samopoczucie. Chcąc pomóc jelitu grubemu nie powinniśmy zapominać również o tym, że lubi ono regularne posiłki. Lekarze często przypominają o tym, że stałe pory przyjmowania pokarmów mogą mieć korzystny wpływ na nasz organizm, warto więc stosować się do tego zalecenia nie tylko dlatego, że ułatwia ono proces gubienia zbędnych kilogramów. Walcząc z zaparciami podczas odchudzania powinniśmy również pamiętać o przebywaniu na świeżym powietrzu. Istnieją diety, w czasie trwania których osłabiony organizm nie pozwala na przesadną aktywność fizyczną, nawet w takiej sytuacji warto jednak zmuszać się do niej. Jelito grube nie lubi bezczynności i stagnacji, każda minuta spędzona w ruchu może więc mu pomóc. Wielu dietetyków uprzedza, że każda osoba marząca o pozbyciu się zbędnych kilogramów musi liczyć się z ryzykiem zaparć. Nie oznacza to jednak, że nie możemy z nimi walczyć, a w samej walce jesteśmy skazani na niepowodzenie.

Fałszywe przekonania

Jakie są najczęstsze fałszywe przekonania stosowane w odchudzaniu, czyli dietetyczne pułapki? Jest ich tak wiele, że trudno powiedzieć, od którego należałoby zacząć. Dla wielu osób popularnym sposobem na zmniejszenie ilości zjadanych produktów jest unikanie śniadań. Wielu z nas rano i tak nie odczuwa głodu. Łatwo więc odmówić sobie śniadania i nie jeść nic do popołudnia. Gorzej jest potem… Wygłodzony organizm daje o sobie znać; powoduje to, że wieczorami pochłaniamy większe porcje, niż normalnie, mamy też ochotę na jedzenie nawet w późnych godzinach nocnych. Do tego organizm rano po prostu potrzebuje niezbędnej do „rozruchu” dawki energii; jeśli mu jej nie dostarczymy, systematycznie będziemy powodować zwalnianie metabolizmu – oszczędność energetyczna w czasach głodu jest przecież niezwykle ważna z ewolucyjnego punktu widzenia. To wszystko spowoduje, że będziemy wolniej chudnąć. Mitem kolejnym jest przekonanie, że podczas odchudzania się należy pić jak najwięcej wody. Niewątpliwie picie dużej ilości wody ma swoje zalety – pozwala przynajmniej chwilowo wypełnić żołądek (szklanka wody wypita przed obiadem spowoduje, że zjemy nieco mniej) a picie wody zamiast gazowanych, słodzonych napojów i soków jest istotnym krokiem w stronę zmniejszenia ilości kalorii spożywanych w ciągu dnia. Ale z niczym nie należy jednak przesadzać! Wypicie kilku szklanek wody dziennie jest w zupełności wystarczające – wypicie kilkunastu jest nie tylko niepotrzebne (organizm nie jest w stanie spożytkować takiej ilości wody i po prostu ją wydala) ale może nawet być szkodliwe i prowadzić do niebezpiecznego obrzęku narządów wewnętrznych, w tym mózgu, ponieważ organizm ludzki ma ograniczone możliwości dobowe w kwestii przetwarzania płynów. A jeśli już o napojach mowa: wiele osób uważa, że ważne podczas diety jest picie soków – są przecież takie zdrowe. Tak, ale też nie bez zastrzeżeń: soki kartonowe często zawierają bardzo dużo cukru. Zresztą nawet niesłodzony sok może zawierać sporo kalorii. Nie wystarczy więc odstawienie słodzonych napojów – picie dużych ilości soków dziennie może mieć taki sam zgubny wpływ jak raczenie się napojami gazowanymi.

Jak unikać dietetycznych pułapek?

Niewątpliwą pomocą w unikaniu fałszywych przekonań jest orientowanie się na bieżąco w najnowszych odkryciach z dziedziny dietetyki. Nie należy jednak przesadzać w drugą stronę: kolorowe czasopisma uwielbiają popularyzować „rewolucyjne” odkrycia, bo to po prostu zwiększa sprzedaż; nie zawsze te odkrycia jednak są potwierdzone, a w większości są po prostu kolejną dietetyczną nowinką bez pokrycia. Warto jest być w miarę krytycznym i nie zmieniać diety co chwila tylko dlatego, że co tydzień można znaleźć w kioskach nowe recepty na „najskuteczniejsze” odchudzanie. Do części pomysłów niewątpliwie trudno się przekonać: no bo jak to może działać, że niby jedzenie wielu posiłków dziennie powoduje szybsze chudnięcie niż ograniczanie ich ilości. Warto jednak pozbyć się wieloletnich przekonań i zaufać specjalistom – pewne kwestie są po prostu sprawdzone i nie mają nic wspólnego z wątpliwej jakości rewelacjami. W celu jak najlepszego wystrzegania się wpadania w dietetyczne pułapki najlepiej jest przeanalizować swoje dotychczasowe nawyki i zwyczaje. Możemy nawet nie zdawać sobie sprawy z tego, ile kalorii dziennie pochłaniamy pijąc soki albo jak bardzo szkodzi naszemu metabolizmowi unikanie śniadań. Wszystko to może powodować, że nawet mimo stosowania diety nie będziemy chudnąć lub schudniemy mniej. Pomocne jest przeanalizowanie swojego dnia ze zwracaniem uwagi nawet na szczegóły: dietetycy zalecają notowanie przez kilka dni tego, co się zjadło, i o jakiej godzinie. Pozwoli to na poznanie swoich nawyków, nawet tych, które tak bardzo wrosły w nasze przyzwyczajenia, że nie zwracamy na nie uwagi, i na wyciągnięcie wniosków a w konsekwencji zmianę przyzwyczajeń, które szkodzą naszemu dążeniu do osiągnięcia upragnionej wagi.

Ważne jest zwłaszcza przeanalizowanie sytuacji, kiedy ulegamy pokusom czy nawet przerywamy dietę – co nami wtedy kieruje? Czy nie chodzi aby o niskie poczucie własnej wartości i negatywne przekonanie o sobie samym? Wiele problemów ze zrzuceniem wagi leży nie tyle w sposobie odżywiania, co w psychice. Udowodniono, że osoby, które bardzo martwią się własną wagą i nie mają dystansu do siebie oraz ogólnie źle się czują nie tylko ze swoją wagą, ale z ciałem i osobowością generalnie, mają skłonność do zajadania stresów i łatwiejszego paradoksalnie ulegania pokusom. Może czas przede wszystkim przyjrzeć się własnej psychice, a nie tylko działaniu organizmu i diecie.

Nade wszystko poczucie humoru i dystans nie tylko do samego siebie, ale też porażek, spowoduje, że łatwiej nam będzie przezwyciężyć wszystkie trudności dnia codziennego i tym samym utrzymać dietę.

O odchudzaniu zupą

Zupa, która jest odpowiednio przyrządzona, może być niskokaloryczna. Okazuje się, że porcja zupy pomidorowej „czystej” dostarcza 28 kcal. Kapuśniak ma około 55 kcal. Jeżeli jest podana jak pierwsze danie syci do tego stopnia, że na drugie danie zjadamy mniej. Wystarczy zapamiętać kilka prostych zasad, a zupy nie będą dostarczały zbędnych kalorii. Po pierwsze zup nie należy gotować na tłustym mięsie, bowiem okazuje się, że bardzo często nie jest to konieczne. Po drugie nie zagęszczajmy zup zasmażką, bowiem masło i mąka to dodatkowe kalorie, a także porcja cholesterolu. Po trzecie – nie podawajmy zup z dużą ilością ziemniaków bądź klusek. Po czwarte – nie zabielajmy ich tłustą śmietaną.

Warto również wiedzieć, że ugotowany na mięśnie bądź kościach wywar warto odtłuszczać. Jeżeli doprowadzimy do całkowitego wystudzenia zupy, na jej powierzchni zbiera się warstwa tłuszczyku, który można zebrać łyżką – szumówką bądź widelcem.

Zupy dostarczają solidną porcję błonnika

Wszystkie zupy przygotowujemy na bazie warzyw. Wywar zawsze gotujemy na włoszczyźnie, czyli marchewce, pietruszce, selerze i porze. Często dodajemy również cebulę, kapustę włoską czy buraki, cukinie, brokuły, kalafior – wszystko zależy od przepisu. Zawarty w warzywach błonnik nie dość że ułatwia trawienie, to na dodatek wydłuża uczucie sytości po posiłku, a ponadto pomaga w utrzymywaniu prawidłowego poziomu kwasów tłuszczowych we krwi oraz obniża wchłanianie tłuszczu, walcząc w ten sposób z cholesterolem. Błonnik pochodzący z ugotowanych warzyw jest lżej strawny aniżeli z surowych, a posiada takie same właściwości zdrowotne.

Warto również, zamiast białego makaronu dodawanego do zup, używać makaronów pełnoziarnistych. Natomiast zamiast ryżu białego, wybierać ryż nieoczyszczony.

Zupy to bogate źródło witamin i składników mineralnych

Zupa to porcja warzyw, których powinniśmy zjadać około pięć porcji dziennie. Dzięki temu możemy „przemycić” je naszym pociechom, które nie zawsze chętnie jedzą warzywa. Zupy są jeszcze bardziej cenne, ponieważ do wywaru przygotowanego z warzyw, przechodzi część składników odżywczych – witamin i składników mineralnych. Ponadto w trakcie gotowania uaktywniają się niektóre potrzebne organizmowi mikroelementy.

Zupy ugotowane z dużą ilością warzy stanowią bogate źródło potasu, który reguluje gospodarkę wodną w organizmie, rytm serca oraz ciśnienie krwi. Dzięki zupom dostarczamy naszemu organizmowi również wapnia oraz fosforu – pierwiastków, które są potrzebne dla zdrowych i mocnych kości oraz zębów, prawidłowej pracy nerek i serca, jak również do zachowania równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie. Magnez niezbędny jest do właściwego metabolizmu, natomiast żelazo poprawia kondycję fizyczną. W zupach znajdziemy też mnóstwo witamin, takich jak: beta-karoten, witaminę A, witaminę E,  oraz witaminy z grupy B.

Warto również wiedzieć, w jaki sposób postępować, by zachować w zupach jak najwięcej składników odżywczych. Po pierwsze – należy używać świeżych warzyw, natomiast gdy nie ma takiej możliwości – mrożonych. Trzeba bowiem wiedzieć, że proces mrożenia pozwala na zachowanie większości składników mineralnych. Po drugie – warzywa należy czyścić tuż przed gotowaniem. Warto wiedzieć, że dłuższe moczenie warzyw w wodzie przyczynia się do utraty większości składników mineralnych. Po trzecie – warzywa należy wrzucać wyłącznie do wrzącej wody. Oczywiście są wyjątki. Po czwarte – warto warzywa gotować jak najkrócej – około dwadzieścia minut wystarczy, by warzywa zmiękły. Wyjątek stanowi rosół, który należy gotować długo i na małym ogniu. Po piąte – do zup używajmy jak najmniejszej ilości soli, która zatrzymuje w naszym organizmie wodę. Sól można zastąpić ziołami, takimi jak: tymianek, estragon, bazylia, majeranek, czosnek. Po szóste – w związku z tym, że podczas gotowania tracimy sporą ilość witaminy C, w celu uzupełnienia jej braków należy zupę posypać pietruszką, koperkiem bądź szczypiorkiem.

Powyższe zdania świadczą o tym, że dzięki zupom można stracić zbędne kilogramy. Wystarczy tylko odpowiednio przygotować taki posiłek i cieszyć się szczupłą sylwetką przez cały rok. Pamiętajmy, że zupy dostarczają mnóstwa witamin i składników mineralnych, oraz stanowią naturalne źródło błonnika, który wykorzystywany jest w niektórych tabletkach odchudzających sprzedawanych jako supresanty apetytu, czyli środki które hamują wilcze napady głodu. Dlatego też jedzmy zupy, być szczupłym i zdrowym człowiekiem przez dwanaście miesięcy w roku!

Odchudzanie się jest więc jedyną metodą na uzyskanie zgrabnej sylwetki. Warto jednak pamiętać, żeby odchudzać się rozsądnie i nie dopuścić do utraty kontroli nad odchudzaniem. Skłonności takie mają najczęściej młode dziewczyny, które nie akceptują swojego wyglądu i cały czas wydaje im się, że są za grube. Takie myślenie bardzo często kończy się anoreksją.

Na czym polega bezpieczne odchudzanie?

Jeżeli decydujemy się na zrzucenie zbędnych kilogramów, warto czynić to mądrze. Należy zatem wy brać odpowiednią dietę, która dostarczy naszemu organizmowi wszystkich potrzebnych składników odżywczych, które są potrzebne do właściwego jego funkcjonowania.

Warto skorzystać z porad dietetyków, którzy znają się na swoim fachu i zalecą odpowiednią dla nas dietę. Wówczas będziemy mieć pewność, że taka dieta będzie nie tylko bezpieczna, ale i skuteczna.

Oczywiście można odchudzać się na własną rękę, bowiem opracowano wiele diet odchudzających, które pozwalają na utratę nawet sześciu kilogramów w ciągu trzech tygodni.

Jaką dietę wybrać?

Jak już wyżej zostało nadmienione, istnieje wiele diet, których celem jest zrzucenie zbędnych kilogramów. Nawet w Internecie znajdziemy mnóstwo jadłospisów, które pomogą nam zbliżyć się do wymarzonej i idealnej wagi. Ponieważ diet odchudzających jest mnóstwo, opiszę zaledwie kilka, bez wnikania w szczegóły jadłospisów, bo tych jest pełno w czasopismach i innych źródłach.

Dieta 1000 kalorii

Dieta 1000 kalorii polega na dostarczeniu organizmowi około pięciu posiłków, których łączna wartość energetyczna nie przekroczy 1000 kcal. Należy więc tak komponować śniadanie, obiad czy kolację, żeby pod koniec dnia nie przekroczyć określonej liczby zjedzonych kalorii.

Dużym ułatwieniem jest to, że istnieją gotowe jadłospisy, a więc nie musimy się martwić, że przekroczymy 1000 kalorii. Najlepiej jeżeli nasze pierwsze śniadanie będzie miało 250 kcal, drugie śniadanie około 100 kcal, obiad – 300 kcal, podwieczorek – 100 kcal, natomiast kolacja – 200 kcal. Ważne jest również, żeby kolację jadać najpóźniej o godzinie dziewiętnastej.

Dieta ta jest stosunkowo bezpieczną dietą, ponieważ dostarczamy naszemu organizmowi wszystkich składników odżywczych. Nie należy jednak obniżać ilości spożywanych kalorii, gdyż może to wpłynąć niekorzystnie na nasze zdrowie.

Dieta Atkinsa

Dieta Atkinsa została wymyślona przez owego lekarza z Nowego Jorku. Pan ten stwierdził, że można schudnąć, nie ograniczając ilości spożywanego jedzenia.

Dieta Atkinsa należy do diet, w których liczy się spożywanie tłuszczów oraz białek. Natomiast wystrzegać jak ognia powinniśmy węglowodanów zarówno złożonych, jak i prostych. W diecie tej zabronione jest spożywanie pieczywa, białej mąki, makaronów, owoców, warzyw, które zawierają skrobię, czy żywności wysoko przetworzonej. Ważne jest, żeby spożywać suplementy diety, ponieważ praktycznie nie dostarczamy naszemu organizmowi witamin.

Badania naukowe wykazały, że dieta którą wymyślił doktor Atkins jest skuteczna, aczkolwiek nie można jej stosować dłużej niż rok. Dlaczego? Powód jest prosty – jej dłuższe stosowanie może przyczynić się do takich chorób jak: miażdżyca, udar mózgu czy zakrzepy.

Ekspresowa dieta oczyszczająca

Dieta oczyszczająca jest dobra, ponieważ przyczynia się do poprawy nastroju, zmniejsza uczucie ciężkości i ospałości. Ale trzeba mieć na uwadze fakt, że ekspresowa dieta oczyszczająca przeznaczona jest wyłącznie dla osób zdrowych.

Czego możemy się spodziewać po tej diecie? Przede wszystkim pozbędziemy się nadmiaru wody z organizmu. Dzięki temu będziemy mogli poczuć się lżej, a nasza skóra stanie się gładsza i bardziej promienna. Nie jest to typowa dieta odchudzająca, ale mimo wszystko tracimy kilka kilogramów.

Ruch to zdrowie

Stosowanie każdej diety wymaga odrobiny ruchu. Wówczas szybciej i więcej kilogramów zrzucimy, a i poczujemy się znacznie lepiej.

Nie jest koniecznością chodzenie na siłownię czy do fitness klubu. Wystarczy, że będziemy uprawiać jogging, będziemy jeździć na rowerze, a nawet spacerować. Równie dobrze można zakupić płyty z ćwiczeniami odchudzającymi, dzięki którym będzie można ćwiczyć w zaciszu domowym.

Tabletki odchudzające

Ostatnimi czasy bardzo popularne stają się tabletki odchudzające, a właściwiej to wspomagające odchudzanie. Tabletki te są czymś w rodzaju suplementów diety. Nie są więc jakimiś magicznymi środkami, które pozwolą na uzyskanie wymarzonej wagi bez wysiłku. Tabletki wspomagające odchudzanie najlepiej jest więc zażywać w „towarzystwie” ćwiczeń fizycznych oraz diety odchudzającej.

W sprzedaży dostępne są różne tabletki odchudzające. Są tak zwane „spalacze tłuszczu” czy supresanty – tabletki przyczyniające się do zahamowania wzmożonego apetytu.